Hoe motiverend is het als je, als het eropaan komt, minder mag en kan, puur om wie je bent, waar je vandaan komt en uit wie je geboren bent?

Als docent op een middelbare school merk ik voortdurend hoe belangrijk het is dat mensen zich als individu gezien voelen, zich gehoord weten. Dat ze weten een volwaardig deel te vormen van een groep. Dat ze voelen dat het uitmaakt dat ze er überhaupt zijn.

Als raadslid wil ik daarom vol inzetten op het bevorderen van gelijkere kansen en het vergroten van het gevoel van gemeenschappelijkheid. En daar heeft de gemeente de middelen voor! Ik denk bijvoorbeeld aan de sportclubs, de buurthuizen, de bibliotheek. Aan alle mooie verenigingen die onze gemeente rijk is. Aan de moeite die de gemeente kan doen om de dorpswinkel in stand te houden, of juist te laten terugkeren (Koedijk!). Aan ontmoetingen in de buurt. Kleine initiatieven, waardoor bewoners elkaar beter leren kennen, op laagdrempelige wijze. Initiatieven waardoor je weet wie er bij je in de straat, in de buurt, in de gemeente wonen. Dát zorgt voor een groter gevoel van gezamenlijkheid binnen stad en dorpen.

Zo wil ik als raadslid een nog grotere bijdrage leveren aan een gemeenschap waarin iedereen kan meedoen en niemand aan de kant staat.  Alleen zo’n samenleving kan de grote uitdagingen van deze tijd aan.